Eindhoven

foto: zo voel ik mij ook wel eens. Maar niet in Nijmegen, waar deze foto gemaakt is, maar in Eindhoven, waar ik nauwelijks meer in een friettent kom.

In het zuiden van het land liggen een boel mooie woonplaatsen, en temidden daarvan ligt Eindhoven. Daar woon ik op het moment. Nu zul je zeggen: dat is toch ideaal voor een bovengemiddeld hongerige frietaanbidder? De op vier na grootste stad van Nederland, die moet toch een fiks aantal friettenten huisvesten. Zo op het eerste gezicht moet ik je daar dan gelijk in geven.

Helaas is niet alles goud wat er blinkt, en naar mijn ervaring zou ik zelfs durven zeggen dat helaas ook niet alle friet altijd even goudgeel is. Dat terzijde voor het moment.

De ellende begint als ik inventariseer wat er bij mij zoal in de buurt zit. Met "in de buurt" bedoel ik "loopafstand", want in een mooie stad als Eindhoven wordt je fiets in elkaar gestampt als je hem op een zaterdagavond vergeet binnen te zetten. Maar ook dat terzijde.

Op loopafstand dus zitten bij mij in de buurt 7 friettenten. De eerste valt snel af om redenen die de gemiddelde treinreiziger overbekend zullen zijn. Niet naar de Smullers dus. One down, six to go.

Stel nu dat je rond een uur of zes honger krijgt. Geen onwaarschijnlijk scenario, en als frietist begin je in zo'n situatie visioenen tezien van jezelf achter een grote stapel gouden rakkers. Maar daar vergis je je als rechtgeaarde frietist dan weer in als je je in het centrum van Eindhoven bevindt. Want van de 3 acceptabele friettenten in de buurt is er dan nog welgeteld 1 open. Three down.

Stel nu dat het regent, het ijskoud is of het hard waait, drie soorten weersomstandigheden die de gemiddelde Nederlander in het geheel niet onbekend zijn, dan ben je de sigaar. Want de enige overgebleven friettent was helaas het frietkot op het stationsplein. Three to go.

Nuja, denk je, geen nood. We hebben altijd nog het bierscenario. Als je, zoals ik, wel van een biertje houdt - waarbij ik graag onderscheid wil maken tussen bier en pils - dan zit je in Eindhoven niet verkeerd. Caf├ę De Bierprofessor is een etablissement waar ik mij graag heen begeef op een donderdagavond als de omstandigheden het mij toestaan. Over het algemeen begin ik dan zo rond een uur of 12 wel behoorlijk hongerig te worden en verschijnt die dampende berg frieten voor mijn geestesoog.

En dan komt de droefenis. De enige twee friettenten die op dit moment nog open zijn, zijn "De Hoek" die recht tegenover zit, "Jim's Food Factory" die vlak bij het station zit en "Cairo", een eindje verderop in de straat. De Hoek en Cairo zitten op zo'n moment bomvol. Jim's Food Factory wat minder, maar daar zijn de tafeltjes dan ook gewaxt met frituurvet. Alledrie lijken ze er een sport van te maken om je zo ongeïnteresseerd mogelijk idiote hoeveelheden geld uit de zak te kloppen voor een bak te zoute, meestal slecht gebakken en op een drukke avond in een naar zweet en vet stinkende snackbar geserveerde friet te verkopen. Weg visioen.

Zo komt het dat geen enkele snackbar in de buurt echt aan enige eis voldoet. En dan hebben ik het nog niet eens over het in heel Eindhoven voorkomende "bruine-randjessyndroom" gehad. Daarover misschien een volgende keer, als ik de moed kan verzamelen om weer op expeditie uit te gaan.




WTULTC
Nived.. Dit is wel ruim 7 jaar geleden geschreven. Voor friet midden in de stad op uitgaansavonden ga ik naar Dik en Lang. Dat is zo ongeveer de enige friettent die verse friet verkoopt in het winkel/uitgaansgebied. Friettenten in de uitgaansstraat stratum kun je het beste vermijden. 26 november 2014 11:18

Gravatar
Anoniem
dan ga je of ergens anders wonen of naar de mc Donalds 24 november 2014 09:57