In België is de `Week van de Friet' weer begonnen. In Vlaanderen sinds gisteren (waarom duurt een week daar maar vier dagen?) en in Wallonië is het al sinds maandag bezig. Daar in het Franstalige zuiden heet het ook de `Week van de Frieten', rare Belgen ook altijd.

Nieuw is dit jaar dat ze ook live-muziekoptreden in en rond diverse frietkoten georganiseerd hebben. Deze concerten dragen de uiterst briljante en originele naam: FRIETROCK. De combinatie van muziek en friet is natuurlijk niet uniek, eerder berichtten wij over het Benefrietconcert.

We kunnen dus wel stellen dat de Belgen het idee van de Nederlanders (nou ja, Limburgers dus) hebben overgenomen. Desalniettemin erg gezellig en daarom des te jammerder dat ik geen tijd heb om naar België te gaan dit weekend. Misschien u wel?

[Edit: 06 dec] Nog meer persaandacht voor de week van de friet in de Vlaamse media:

- Friethuis geeft aftrap van Frietrock
- Ook Frietrock bij frituur Fantasia
- Frietrock Veltem
- Soep en frietjes verkopen voor Music For Life met Mama's Jasje

Ik kwam op internet het volgende bericht tegen in Nieuwsblad.be. We brengen relatief veel Belgisch nieuws op het Frietopia blog, maar België blijft natuurlijk een belangrijk frietland. Opvallend aan dit nieuws is echter dat het gaat over biologische in plantaardig vet gebakken friet, terwijl over het algemeen België toch bekend staat om de traditionele manier van bakken - in dierlijk vet en zich meer zorgen makend om een bepaalde smaak dan om (in hun ogen) randverschijnselen. De discussie over soorten vet is al vaker gevoerd en wil ik het dus niet over hebben nu.

Waar ik het wel over wil hebben is 'biologische friet'. Persoonlijk ben ik een groot voorstander van biologisch eten en ik heb het ook nog steeds op mijn to-do list staan om naar de Nederlandse variant Natuurlijk Smullen in Amsterdam te gaan. Minder gebruik van landbouwgif lijkt me een positieve ontwikkeling, maar heeft dat ook invloed op het soort aardappelen dat je kunt verbouwen? Misschien moet ik daar eens naar vragen als ik naar Amsterdam ga. Over het algemeen denk ik dat biologisch uiteindelijk beter is voor mens en milieu, dus wat mij betreft mogen dit soort initiatieven op meer plaatsen verschijnen.

Is het slecht mijn verbeelding trouwens of beginnen mensen in Nederland zich sowieso wat meer bewust te worden van wat ze eten? En hoe kan de frietbranche daar goed op inspelen, is biofriet het antwoord?

Afgelopen maand zijn enkele van onze leden op friettocht geweest in zowel Engeland, Duitsland én België. Hierbij hun bevindingen:

1. Engeland
Van Brighton (zuidkust) tot Cambridge (boven Londen).

Diehard frieteters kunnen hun hart ophalen aan de zuidkust: daar is het normaal om met friet te ontbijten (bij je pastei of met bacon en worst etc.), wat in Nederland alleen kan als je lang uitslaapt. Minpuntje is dat je beter dronken kan zijn als je dit doet, want de kwaliteit van de friet is erg matig. In één snackbar was de friet "wel ok", en dat was absoluut een kwalitatief hoogtepunt.
Qua snackcultuur kunnen vegetariërs, veganisten en mensen met koemelkallergie in Engeland (zeker in Brighton) alle kanten op: er is zeer veel vegan-friendly fastfood, en overal - inclusief alle starbucksen - zijn sojavarianten van melkproducten (chocomel, roomsaus, kaas, etc.) verkrijgbaar.
Over het algemeen is Engelse friet ironisch genoeg, behoorlijk Frans - ze serveren graag dunne frietjes dus. Maar soms zijn ook meer Vlaamse frieten te vinden. In tegenstelling tot in Nederland lijken zelfgemaakte frieten van lagere kwaliteit dan de gemiddelde friet die we tegenkwamen. Ze zijn slecht (te koud en of te kort?) gebakken, waardoor de friet wat vettig en slap is en ze hebben ook veel velletjes.
Zie ook een oudere blog over Cambridge-friet.

2. Duitsland
Göttingen ligt in het zwaartepunt van Leipzig, Dortmund en Hannover, en is evenals Brighton en Cambridge een klein studentenstadje. Friettenten waren er niet zo veel, broodjes- en pizzazaken waren wat meer aanwezig. Uiteindelijk wist onze friettist een Pizza - Donerzaak te herkennen als ook-friettent. Satésaus kenden ze helaas niet, dus de friet vrede zat er niet in, ze hadden gelukkig wel mayo, ketchup, etc. Ook typerend voor friet eten in onze buurlanden, was dat de friet ongeveer helemaal achteraan op de kaart stond.
Wat charmant is aan friet uit Duitsland is de typerende paprika-zoutmix die over de friet wordt gedaan. Erg lekker, als je het mij vraagt.

3. België
Eerste paasdag bezochten onze frietisten weer een buurland, België deze keer. Gent om precies te zijn. België en Nederland verschillen eigenlijk maar weinig in frietcultuur: de friettent-dichtheid is in Nederland misschien iets hoger, en in België zijn er relatief meer frietkotten (karren) en iets meer puntzakken, maar de friet en snacks zijn erg vergelijkbaar. Frieten zijn daar over het algemeen ook niet echt dikker dan hier. Enige opvallende verschil was dat het in België blijkbaar niet gebruikelijk is snacks op een broodje te serveren, dat koste even wat moeite. Ook in het sausaanbod merk je verschil: pindasaus hoef je niet op te tellen, en veel tenten hebben alleen mayo en geen (magerdere) frietsaus op de kaart staan. Ook heb ik geen Verantwoord Frituren-kaartjes gezien, wat zou kunnen betekenen dat Belgen nog steeds ouderwets in ossewit frituren.
De friet smaakte mij in elk geval hetzelfde, waarmee België bij deze mijn favoriete friet-buurland is.

Ik kwam dit aardige berichtje tegen over een friettent in Tessenderlo, een gehucht in België, dat voor het luttele bedrag van 2 euro 10 cent een bak friet vult met meer dan een kilo friet. Daar word ik nou blij van :)

Blijkbaar houdt de Belgische belastingdienst er normen op na hoeveel je voor friet kunt vragen en er dan aan verdient (waarom hebben ze specifieke normen voor friet vraag ik me dan af, maar ok) en deze man kan volgens diezelfde belastingdienst nooit zulke grote porties verkopen. Gelukkig doet hij het toch. Lijkt me leuk om een keer langs te gaan, alleen is het vast niet heel makkelijk te bereiken. Zou dat in Nederland ook kunnen?

Alle aandacht voor de financiële crisis begint een beetje vermoeiend te worden (je kunt jezelf ook een crisis aanpraten natuurlijk), maar het heeft wel een interessant friet gerelateerd effect volgens enkele Belgische kranten. Als je de aankoop van de nieuwe TV even laat zitten kun je inderdaad wel weer een stuk of...eh...veel friet kopen. Heerlijke Belgische naam van de frietbranchvereniging (tenminste ik denk dat dat het is) trouwens: 'Nationale Federatie van Frituristen'.

Als we dan toch Belgisch nieuws brengen, het was weer Week van de Friet (kwam ik vorig jaar ook te laat achter dacht ik). Met een beperkte oplage van Urbanus frietvorkjes en van nog wat andere bekende Vlamingen. Nou ken ik ze lang niet allemaal, maar ben dan ook geen Vlaming. Opbrengst ten bate van een goed doel is natuurlijk mooi.

Frietopia is ook nog een keer van plan om iets met friet en een goed doel te doen. Mocht iemand nog goede ideeën hebben voor een frietgerelateerde benefietactie horen we het graag. Meehelpen met organiseren mag ook natuurlijk.